يادته تو آسمون چشم تو مثل اون کبوتر حرم شدم ؟

توي پرواز قشنگ آرزو يادته ستاره چين شب شدم ؟

يادته سبد سبد ستاره رو روي موهاي قشنگت پاشيدم ؟ يادته از اون روزا ؟

ميدونم که اون روزا يادت مياد ! ولي هرگز نميدونم که چرا بيخبر گذاشتي رفتي؟

بال و پرازمو بستي دل غمگين منو شکستي رفتي ديگه هرگز نميدونم که چرا

تو شبا ستاره پيدا نميشه ؟ ديگه هيچ گلي تو سينه ام مثل اون روزا که بودي

شاد و شاداب نميشه تو دلم وا نميشه ! ديگه اين دل واسه من دل نميشه

ديگه فرياد رس و فرياد نميشه ! خيلي وقته، نميدونم چي شده ؟

نميدوني تو دلم چه آشوبي بر پا شده ؟

تو که رفتي ، توي اين باغ کبود زير آسمون اين شام سياه بال و پرواز کبوتري نديدم بخدا

آخه از وقتي که رفتي آسمون بخت من سيا شده ميدونم من، ديگه آسمون اين دل

برا من وا نميشه دل من تو آسمون کاغذي روي پرده هاي رنگي شبا بي تو ،ديگه آروم نميشه

ديگه اين دل ،ميدونم من، واسه من دل نميشه ! ميدوني که آه سرد قلب من

توي اين شب تنهايي و غم ديگه بارون نميشه ميدوني من ميدونم ميدونم که سرنوشت تلخ من

واسه عاشقاي امروزي تو درس عبرت نميشه ! ميدونستي ؟ ... ، ميدونم من ... !!!