باد ما را خواهد برد 

 در شب كوچک من افسوس باد با برگ درختان ميعادي دارد

در شب كوچك من دلهره ويرانيست گوش كن وزش ظلمت را ميشنوي ؟

من غريبانه به اين خوشبختي مي نگرم من به نوميدي خود معتادم گوش كن

 
وزش ظلمت را ميشنوي ؟ در شب اكنون چيزي مي گذرد ماه سرخست و مشوش

 و بر اين بام كه هر لحظه در او بيم فرو ريختن است ابرها همچون انبوه عزاداران

لحظه باريدن را گويي منتظرند لحظه اي و پس از آن هيچ

پشت اين پنجره شب دارد مي لرزد و زمين دارد باز ميماند از چرخش

پشت اين پنجره يك نا معلوم نگران من و توستاي سراپايت سبز

دستهايت را چون خاطره اي سوزان در دستان عاشق من بگذار

و لبانت را چون حسي گرم از هستي به نوازش هاي لبهاي عاشق من بسپار

 روز اول به تو گفتم نازنینم قلب من رمق ندارهواسه موندن ازباقی عمرم به تو گفتم

بهترینم که توهم یه وقت نمیری توی غربت حتی از دل صبورم به تو گفتم

که چه آفتی به من زد این زمونه از غم وغریبی دل به تو گفتم

که دلم تنها نمونه بی بهونه زخم کهنه و قدیمی حالا مونده  توی قلبم

روی آئینه می نویسم از جدایی ها شکستم ... حالا از تو می نویسم

که دیگه فرقی نداره چه تو باشی و نباشی زندگیم ادامه داره

از کجا باید شروع کرد تا کجا باید سفر کرد که دیگه نمونه زخمی

واسه هیچ عاشق ولگرد زندگیم بر خلاف آرزوهایم گذشت ...

 يه عاشق ، بي قايق ، تو دريا ... چشماشو مي بنده ، تو رويا

من عاشق ، بي قايق ، تو دريا مي ميرم ، چشمامو مي بندم ، بي رويا مي ميرم

ميرم و ميميرم آسوده ميشم از عشق مي رم و مي ميرم جشن تولد مرگم

و براي تو زيره آب مي گيرم يه زيبا ‌، نگاهش ، به موجا يه عاشق ، بي ساحل ، ‌تو دريا

پرياي دريا ، من امشب مي ميرم از عشق ، يه زيبا ، من امشب مي ميرم

ميرم و ميميرم آسوده ميشم از عشق مي رم و مي ميرم جشن تولد مرگم

و براي تو زيره آب مي گيرم يه عاشق من عاشق ، بي قايق ، تو دريا

شمامو مي بندم ، بي رويا يه زيبا‌ ، نگاشو چه آرم به موجا مي دوزه

يه عاشق ، بي ساحل چه تنها دريا مي سوزه

ميرم و ميميرم آسوده ميشم از عشق

مي رم و مي ميرم جشن تولد مرگم و براي تو زيره آب مي گيرم

اینم وبلوگم فقط از شعرای دوستام

منوي اصلی